Mijn verslag vanRuinen.

Eindelijk was het danzover: De Uit van Ed in Ruinen. Al dagen was ik bezig met alle spullen teverzamelen. Want je wilt niet te weinig meenemen, dus neem je te veel mee..Voor de kou voor de warmte, voor droog en voor nat weer.

Rond 12 uur melde ik meop de camping en werd me de plek van Ed gewezen. Wat een grote camping! en wateen ruime plaatsen. Een hartelijk ontvangst. En… het werd droog!

Eerst maar mijn tentopzetten en in die tijd kwamen ook Gretha en Etie vanuit Friesland. Dan is heteven kennismaken en had ik meteen heel veel hulp bij het opzetten van de tent.Daarna was er koffie met wat lekkers bij Ed, gezellig onder de luifel van devoortent. En ja hoor daar kwam Wil ook met een tent. Fred zonder tent , maarvoor hem was het een thuiswedstrijd. We kregen een rondleiding over de campingen daarna gingen we aan de borrel. Ook Riet kwam langs zoals ze al hadgeschreven was ze in de buurt en bleef gezellig mee eten. Hoe gezellig het waszien jullie op de foto’s.

Het werd wat killer en we verhuisden naar de voortentwaar heerlijk een kachel brandde. Wat een luxe! Daar aten we en Ed had heerlijkgekookt en er was meer dan genoeg. Hier kregen we ook het programma voor devolgende dagen te horen. We bleven tot laat bij Ed in de tent lekker warm. Rietwas inmiddels al weer op huis aan nadat ze uitgebreid haar hybride geshowd had.

2e dag.

Afspraak was 9.30 uurop de fiets 30 km door het Dwingelderveld. Iedereen was op tijd aanwezig.Gretha en Etie logeerden in een pension iets verder op en waren vol lof overhun verblijf daar.

Het was een prachtigtocht, afwisselend door het bos en langs akkers en wat een mooi weer hadden we,stralend. Halverwege een stop voor de koffie en dan weer verder. Gezelligkletsen onderweg dan met de een dan met de ander. We zagen o.a. deradiotelescoop van Dwingelderveld. (foto)

Dat was dan de ochtend!

‘s Middags stond er eenwandeling op het programma van xb1 8 km. Met een stop bij een theehuis midden inhet bos. Dwars door de akkers liepen we, dan weer door het bos. het wasgeweldig! M’n petje af voor Gretha, zij had nog niet zolang 2 nieuwe heupen enals echte Friezin liep ze gewoon mee. Sterke vrouwen volgens mij. Gelukkig hadze wel een wandelstok bij zich dus had wat houvast. Er was ruimschoots de tijdom elkaar te leren kennen, wat een verhalen over en weer.

‘s Avonds gingen weeten in een pannenkoekenhuis waar je ook van de kaart kon kiezen. Nog evengezellig koffie bij Ed. Daarna namen we afscheid van Fred, hij kon de volgendedag niet mee gaan. Jammer, Fred want het was interessant Die avond gingen wetoch maar iets eerder slapen, we waren toch wel moe maar voldaan.

Die avond was het ookniet zo koud.

3e dag,

Regen in de ochtend.Vanwege het weer was de ‘schaapskooi’ nu geen optie, het alternatief was hetBezoekerscentrum van Dwingelderveld. Heel veel te zien over vogels, bijen, eenkruiden tuin. Een expositie van beschilderde stenen. (foto).

Een vijver met een’loopgoot’ er in, zodat je onderwater kan kijken. (zie foto). In tussen was hetwel weer droog geworden. Zouden de tenten toch droog mee gaan?

Om xb1 12 uur waren weweer terug op de camping om op te breken. Laat het nou toch weer regenen.! Wehebben afscheid genomen van Gretha en Etie. Leuk dat ik jullie heb leren kennenen ook bedankt voor de gezelligheid.

Met hulp van Wil en Edwaren de tenten zo ingepakt en gingen we weer op huis aan. Ik had natuurlijk demeeste troep.

Ik heb ontzettendgenoten van deze 3 dagen. Bedankt voor je gastvrijheid Ed en de organisatie vandeze dagen. Het was tot in de puntjes verzorgd. Top! Ik hoop dat je nog langvan je caravan kan genieten.

Gisteren was ik jarig. Lekker op zaterdag xe8n ik hoefde niet te werken. ‘s Ochtends gebak gehaald, want Sharon, Marc, Yael en Becca zouden ‘s middags langs komen.

Sharon had verteld dat ik geen cadeautjes zou krijgen, maar dat ik ‘s avonds op 19:00 uur klaar moest staan en warme kleren aan moest hebben. Op mijn werk waren we al aan het bedenken wat het zou worden. Zouden we gaan schaatsen of skixebn misschien? Er werd me op het hard gedrukt dat ik vooral voorzichtig moest doen!

Natuurlijk kreeg ik wel cadeautjes, de meisjes hadden allebei een geweldig knutselwerk gemaakt en ik kreeg een CD’tje met mooie muziek. Uit het laatste pakje kwam het nieuwste boekje van Sharon ‘Lekker koken voor je baby’.

We hebben een gezellige middag gehad en ‘s avonds – op verzoek van de meisjes – patat gegeten. En ik dacht nog wel dat de jarige mocht kiezen?!

Maar nu terug naar de warme kleren. ‘s Ochtends had ik nog even snel door een lokale krant gebladerd en daar werd opeens mijn aandacht getrokken door een datum in een pagina grote advertentie:
"27 januari – De Nijs op het IJs". Zou het echt?

Ja hoor, Sharon nam me ‘s avonds mee naar het openluchttheater van Ede. Het theater was zes weken daarvoor omgetoverd tot een ware ijsbaan en een live-concert van Rob de Nijs zou het afsluitende evenement worden.

We waren vroeg, de kaartjes lagen klaar bij de kassa en we kregen een beker glxfchwein in onze handen. De avond kon eigenlijk al niet meer stuk. Na een poosje kregen we een cameraploeg in beeld. KRO presentator Fons de Poel was bezig met een rapportage over Rob de Nijs en hield korte interviews. En inderdaad, ook wij werden onderworpen aan een indringend vraaggesprek (27 februari is de uitzending)! Natuurlijk heb ik me kranig geweerd en Sharon … die kreeg de bibberaties.

Gelukkig werd het gezellig druk en niet veel later werden we opgewarmd door Johan. Hij deed het voorprogramma en zong een paar leuke nummer van oa. Neil Diamond. Maar we kwamen natuurlijk voor Rob de Nijs! Samen met zijn band Pur Sang verzorgde hij een spetterend concert. Fons en zijn cameraploeg kwamen af en toe voorbij vliegen om sfeerplaatjes te maken, maar het deerde ons niet, wij hadden alleen nog maar oog voor Rob.

Het publiek wist Rob nog een extra toegift te ontfutselen, waarna we een drankje (of twee) hebben gedronken bij "De Scheve Schaats". Och, en toen kwamen we toch weer iemand tegen …

Eerst natuurlijk even op het schoolplein bij de kids, waar door de kinderen en leerkrachten kerstliedjes gezongen werden. Becca zou kerst(b)engel zijn, maar weigerde zich zo’n prachtig kostuum te laten aantrekken. Daar stond ik, met mijn nieuwe fototoestel in de aanslag. Engeltjes in overvloed, maar geen Becca! Daarna was er voor de kleintjes een kerstdiner.

De ouders gingen toen weer naar huis of bleven op het schoolplein nog even napraten onder het genot van een glxfchweintje of warme chocolademelk. Wij dus ook. Hier begon dus ons kerstfeest.

Mw. Van Os hield een speech, waarin ze meedeelde, dat ze erg blij is met ons en dat we ons stinkende best weer gedaan hadden. Kijk en dan smaakt het toch weer wat beter.

Dan loop je terug naar de winkel en zie je, hoe sfeervol de kerst etalage er weer uitziet.

Op maandagmorgen om 9 uur waren we zoals afgesproken op de parkeerplaats om gezamenlijk naar het startpunt te rijden. Daar wachtten de anderen.

Dichte mist…….Maar wel erg mooi in het bos.

We liepen ruim een uur door bos en heide velden. Heerlijk zo ‘s morgens vroeg daar te wandelen en te zien dat af en toe de zon tussen de bomen door straalde. Dit moet ik vaker doen denk je dan.

En dan is er koffie! (met gebak) Dit is tevens het monent om onze trainer Koos te bedanken en degenen die zo ontzettend veel voor de club doen in het zonnetje te zetten, zoals Ina, Wina en Ton.

Heerlijk vind ik de december maand met al die sfeervolle dagen en de eindejaars bijeenkomsten van verschillende clubs, zoals het  kerstdiner van de Vriendenclub SVP, vooraf gegaan aan een bezoek aan het Philips Museum Eindhoven op 17 dec.

In het oudste fabrieksgebouwtje van Philips wordt het ontstaan en de verdere ontwikkeling van de gloeilampenfabricage getoond, vanaf het met de hand vervaardigen van kooldraadlampen in 1891

tot het begin van de jaren twintig. Hier kregen we een byzonder leuke rondleiding van een oud medewerker van Philips.

Daarna op naar de borrel bij gastheer Herman Palthe. Het kerstdiner werd hier ook genuttigd. Iedereen extra netjes aangekleed, heel sfeervol. Nou de foto’s laten het wel zien.

Babette en Herman op de voorgrond.

                                                 

Een spannende "lichtjes" wandeling op zaterdagavond door het Amerongse bos. We verzamelden bij Restaurant Het Berghuis. Sharon, Marc, Yael, Becca en ik.

Om half 7 zouden de kaarsjes ontstoken worden door medewerkers van staatsbosbeheer en kon de wandeling beginnen. Het was nog even zoeken, waar was de start? ………Okxe9 bij de parkeerplaats, dus moesten we eerst het pikdonkere pad aflopen. Gelukkig hadden wij een zaklantaarn bij ons en  anderen lampionnen.

We liepen op een door kaars lantaarntjes verlicht pad dwars door het Amerongse bos. Er leek geen eind aan te komen, maar even verderop – wat hoger op de berg – kregen we mooi zicht op de slingerde weg die we moesten afleggen. Het was een prachtig gezicht. de lichtjes dicht bij de grond en de heldere sterrenhemel boven ons en in de verte luidde een kerkklok…….Dan kijk je elkaar even aan. Ontbrak nou de sneeuw?

Heel romantisch zo’n avondwandeling met de kids. Je kreeg een stevige hand van ze en die werd ook niet losgelaten. In de andere hand een lantaarn en zo gingen we op pad. Door de regen die er de laatste tijd gevallen was, waren er nog al wat drassige plekken in het bos, niet te zien door al de afgevallen bladeren, dus zakten we soms tot onze enkels in de drap. We hielden elkaar stevig vast Yael en ik.

De kleintjes Yael en Becca werden  natuurlijk moe, niet aan afstand lopen gewend ( xb1 4 km? ), maar dit werd weer een overwinning voor ze. Door wat afleiding in de vorm van een spannend verhaal door Marc en door af en toe een liedje te zingen hielden we de moed erin. En…… ze hebben het gehaald. Bij het eindpunt – Restaurant Het Berghuis – kreeg iedereen een heerlijke beker warme chocolademelk. Het was een leuke gezellige wandeling en we gingen even later moe maar voldaan naar huis.

Een te gxe8kke dag! Prachtig weer! Wat wil je nog meer? ‘s Middags eerst naar het vliegveld Hilversum waar Miep en ik uitgenodigd waren voor de open dag. Na alle bekenden hartelijk begroet te hebben zochten we een plaatsje op het terras.

Genoten van de gezellige drukte rond het opstijgen en dalen van verschillende type oude en nieuwe zweefvliegtuigen. Enkele nog vanuit de 2 wereldoorlog. Mooi! Je kwam echt ogen en oren te kort, want inmiddels was ook een jazz orkestje neergestreken en ze speelden de sterren van de hemel.

Na gezellig een hapje gegeten te hebben in Loosdrecht aan het water gingen we naar Museum Kasteel Sypendaal. Hier werd in de kasteeltuin het spektakel:  ‘Mozart van Wonderkind tot Megaster’ opgevoerd door de toneelgroep:’ Maarsen 32′. Dit is een ambitieus semi-professioneel toneelgezelschap van 25 actieve spelers.

Nadat we de kasteelpoort waren binnen gewandeld waanden we ons in de tijd van Mozart en werden verwelkomt door een zingende kasteelvrouwe. Alle medewerkers waren gekleed in kostuums en pruiken uit die tijd, wat het heel bijzonder maakte.

Het Ensemble Clamore met medewerking van een operazangeres verzorgden het voorprogramma met een klassiek reportoir.

Heel sfeervol was de tuin verlicht met spotjes in de bomen en kaarsen op de tafels. Terwijl er in de tuin een suikerspindraaier stond, liepen er ook een fotograaf en een barbier rond.

En toen begon het. Onder luid getoeter van 3 zware motoren (Hells Angels) kwam vanuit de verte een koets aan, welke werd getrokken door 1 van de motoren met daarin…  Mozart en 3 lieftallige dames.

Tegen de achtergrond van eeuwenoude bomen zagen we het verhaal van een zoon die door zijn vader op een voetstuk werd geplaatst, van een jongen die met zijn muziek doordrong tot de Europese hoven, van een wonderkind dat uitgroeide tot megaster……?

Deze voorstelling over ‘s werelds grootste componist was gebaseerd op historiche feiten en brieven van de familie Mozart: vrij gexefnterpreteerd door de schrijfster en de regiseur. Klassiek ontmoet modern, de piano ontmoet een rockband. Een heftige confrontatie eindigde in een mooi autenthiek duet.

We bleven nog een poosje genieten van de muziek en de gezelligheid in deze sfeervolle kasteeltuin.

Een dag met een gouden randje die tot in de kleine uurtjes duurde.

Typisch zomer uitje.

Elke zondag, gedurende de zomermaanden, wordt er op het Parkpodium in Breukelen een openluchtconcert gegeven. Dit keer was er een optreden van het ‘Grachtenkoor’ uit Maarssen en ‘The Swingers Unlimited’ een Hilversummer bigband bestaande uit 20 amateur musici. Met Annemieke Praamstra als zangeres.

Na eerst een lekkere lunch bij ons gebruikelijke afspreekpunt ‘De Boefjes’ togen we naar het park.

Hier was het al gezellig druk en moesten we uit de 300 stoelen die hier tot beschikken stonden zien of er nog een paar vrij waren. Met een beetje goede wil lukte dat wel. En anders op het gras……. 

Gezellige muziek en er werd leuk meegezongen.  In de tussentijd werd er natuurlijk ook een drankje genuttigd. Alles is mogelijk daar.

Nadat een uur lang het ‘Grachtenkoor’ had gezongen, was het tijd voor ‘The Swingers Unlimited’. Een kleine wisseling van het publiek. En ja hoor. Het swingt de pan uit weer uit. (zoals ik dat altijd zeg)

Er hangt daar echt een heel gezellig en apart sfeertje. Veel ouderen, maar ook veel ouders met kinderen. De kids hebben daar de ruimte en je hoort ze niet. Geen blaffende honden en huilende kinderen, alles zit heel vredig bij en door elkaar.